gOV - Act II by گاو published on 2025-11-12T00:56:12Z I’m a first-generation Iranian American, born by the Caspian Sea in Gilan, where we speak Gilaki a sweet, soulful dialect that holds a deep place in my heart. After 43 years, I returned to my birth town and was heartbroken to see that many in the new generation no longer speak Gilaki. It’s fading. So I decided to do something about it. I’m creating an album called HOME + LAND America, my home. Gilan, my land. Seven songs all in Gilaki. Song 4: gOV Act II Music and performance: Jayce Produced by: Patrick Aguirre My hope is that, if young generation see us singing and dancing, they’ll feel the beauty of Gilaki dialect, and speak it with pride. This story happens in a small village in Gilan province, northern Iran, before World War II Back then, the government had started registering people’s names for the first time creating birth certificates and ID papers, when most villagers could not read or write . A farmer goes on the very last day to get his papers. He doesn’t speak proper Farsi, only his local Gilaki dialect, When he arrives, the village chief look down on him. They laugh at the way he looks and talks,and his simple manners. One of them says , “Whose this cow? (Idiot) Everyone laughs. Then, as a cruel joke, they actually write his name down as “The Cow.” When the chief signs and stamps the paper, that becomes his official name. GilakI dance, Folk Rap – A fusion of folk/acoustic guitar Inspired by the words of Gillan’s own Shivan Foomani, “gOV act II” گَاوم اَخه نامه‌تره فِیگیفتی دَس‌دَسی تِی جُان بلا بیگیفتی شاخ دارَمَه، دم دارمَه سم دارم خوب مره یادِ کَد خدا خانه بو خراب شده خانه، مینی جا نبو فوزون فوتورکان فَرسم هِره جیر مره خیالِه کی حَسیه ۳۰ تیر سیجیل فَیگیران تترج نِیشتی بید نیمکت رو دَپچ‌دَپچ نِیشتی بید شتر با بار بوستی، او خانه آویر سوزن نَشَستی، تَاپاوادان هَره زیر سلام بَگُفتم، آوشان خوش نامو می دهان سیر، آوشان خوش نامو ایوار ایتا داد، بزه «این گَاو کِیِه؟» همه بوگفتید: «انه سیم قَاتی!» اَسه چی بو؟ مِی سر اوضاع کوک نَبو کَمَر بی جیر، مِیشین چول واجور بگفتمه : «گَاو از شُما بهتره، هزار جوری ناز مرا می‌بَره.» خیال کُنی نان مرا می‌دخی؟ نَیشتی بوجور شَری مرا داد زَنی؟ حقه حساب بَخاستیدی‌فَاندامه دوغ دوشاب بَخاستیدی فَاندامه یعنی اگه بداشتی بیم، راه دَایم خدا دانه، یَک شی وَاسی سگ زَییم کم جو اُوشان نُبوم ولی وَا بَدم مِی فارسی ام خوب نَبو کوتَاه بَوموم گاز اَیشکره کنان وَریشتید مرا لَج‌لَج سر گَاو بنویشتید مرا کد خدایم دَس‌اَستین تا بزه زِرتی مرا گاوکِی امضا بزه او زرده رِیش رِه خدا نَسازه وَازین مرا گه تِی زبان درازه Genre Multi genre
