صبح جمعه با گوشه؛ جمعه فراق؛ ز فراق تو دلم پرخونست by gooshe.net

اگر در آمریکا زندگی هم نکرده باشیم، در فیلم‌های هالیوودی، زیاد دیده‌ایم که در مراسم یادبود و سوگواری، معمولا دوستان و نزدیکان، خاطرات مفرح تعریف می‌کنند و تلاش می‌کنند فضای سراسر غم‌انگیز را عوض کنند. در سوی دیگر دنیا، در ژاپن، از جمله پیروان آیین شینتو، در گوشه خانه‌شان معبد و مکان مقدس کوچکی دارند که نام نیاکان درگذشته‌شان را در آن نگه می‌دارند و احترامی در حد پرستش، نثار روح درگذشتگان می‌کنند. آنها معتقدند فراموشی و بی‌اعتنایی به این ارواح، باعث شر رساندن می‌شود. شاید اضافه‌شدن مرحله «زوال» یا «پوسیدگی» به چرخه مرگ و زندگی در بعضی آیین‌ها نتیجه همین سرگردانی آدمیزاد در مواجهه با فراق باشد؛ یادآوری پیوسته اینکه «این سبزه‌ای که امروز چشم‌‌انداز زیبای پیش روی توست، روزی هم از خاک تو می‌روید و چشم‌اندازی می‌شود در برابر چشم دیگران.» در صبح جمعه با گوشه شماره ۱۶۵ از فراقی می‌شنویم که عارفان و صوفیان و شاعران را به آتش کشانده است. شاید چون زندگی برای همه آدم‌ها سهمی از تنهایی و بی‌کسی و درماندگی را کنار گذاشته است. کسانی را که دوست داریم از دست می‌دهیم، نه فقط با مرگ که با فاصله، با غیبت، با هجران و دوری که گاهی از بین بردن فاصله‌اش غم‌‌افزاتر از تحملش می‌شود؛ زمانی که نیاز هست، نیستیم و زمانی که هستیم، ظاهرا از هم بی‌نیازیم.

در گوشه
http://www.gooshe.net/%E2%80%8Cfriday165/

Contains tracks

• همایون شجریان - شب فراق که داند تا سحر چند است by نازلیخ
• دلتنگم و دیدار تو درمان من است by mojmojee
• بار فراق دوستان / سپیده رئیس سادات by Rahmatizadeh
• Hamed Nikpay-"Unfaithful" (Bivafa/بی وفا) by Hamed Nikpay