بخشی از «زخم دل» - محمدرضا شجریان by gooshe.net

زخم چو بر دل رسید، دیده پُر از خون چراست؟
چون تو درون دلی، نقش تو بیرون چراست؟
خود به جهان‌دَر، مرا یک دِلَکی بود و بس
ما همه چون یک‌دِلیم، قصد شبیخون چراست؟
چون به ترازوی عشق هر دو برابر شدیم
مهر تو کم می‌شود، عشق من افزون چراست؟
پیش‌تَرَک مَرمَـــرا دوســت‌تَرَک داشــتی
من نه همان دوستم؟ دشمنی اکنون چراست؟
بر همــه خسته‌دلـان، دادگــری کرده‌ای
چون به نظامی رسید قصد دگرگون چراست؟