Uit"Het gearrangeerde huwelijk" door Ed Croonenberg & Stan de Jong:
Als we hem moeten geloven, heeft kroonprins Willem-Alexander zijn vrouw helemaal zelf uitgezocht. Als dat waar is, beleeft het Oranjehuis een primeur. Waarschijnlijker is dat de oude koppelbaas Bernhard nog één keer zijn kunstje heeft vertoond. Samen met zijn oude vrienden van de familie Zorreguieta.
"Ik was écht niet van plan om te gaan.” Toch ging ze, Máxima Zorreguieta, het geblondeerde Argentijnse society-meisje dat zich – deo volente – op een goede dag koningin van Nederland mag noemen. Waarom beklemtoont Máxima in het televisie-interview dat op 18 januari werd uitgezonden zo nadrukkelijk het woordje ‘echt’? Op geen enkele manier suggereren de interviewers dat Máxima speciaal voor een ontmoeting met de Nederlandse troonopvolger naar Sevilla was afgereisd. Máxima’s reactie verraadt dat een verweer tegen deze veronderstelling haar voor op de tong ligt. Of zoeken we hier spijkers op laag water en is Máxima gewoon nog niet voldoende vertrouwd met de subtiele klemtoonfinesses van het Nederlands?
Als Máxima écht niet van plan was naar Sevilla af te reizen, waarom ging ze dan toch? “De feria van Sevilla is heel mooi, heel beroemd,” zegt Máxima. Een ander motief voor een bezoek aan dit festival – dat nota bene jaar in jaar uit plaatsvindt – geeft ze niet. Daarvoor moeten we nog enkele ogenblikken wachten tot Alexander tijdens het verkrampte relaas van De Ontmoeting onbedoeld een tipje van de sluier oplicht. Alsof hij vindt dat zijn vriendin de rol van de schikgodinnen er nu wel heel dik bovenop legt, wendt hij zich op een zeker moment rechtstreeks tot Máxima en zegt: “Maar je wist dat er een prins zou komen.”
Onbedoeld zet de toekomstige Nederlandse koning, die nu eenmaal moeite heeft met het betere huichel- en acteerwerk, daarmee de bijl aan de wortel van het sprookje dat Alex en Máxima gewoon twee jonge mensen zijn, die elkaar bij toeval hebben leren kennen – hoge heren, echte liefde, leve de koningin! De Oranjes cultiveren graag het beeld dat ze ook maar gewoon mensen van vleesch en bloed zijn. Het hoge suikerwerkgehalte van de tentoonstelling Ja, ik wil , over de Oranjehuwelijken sinds koning Willem I, is hier een treffend voorbeeld van. Dat koninklijke verbintenissen in werkelijkheid goed doorgerekende arrangementen zijn, past absoluut niet in dit roze plaatje.

WIKIPEDIA :
De ontmoeting tussen Willem-Alexander en Maxima vond plaats in het Spaanse Sevilla. Máxima wist niet direct dat het hier om een Nederlandse prins ging en de vonk sprong ook niet meteen over. "Ik vond niks van hem", zegt Máxima. Toch was er een tweede ontmoeting in New York, drie weken later, en daaraan waren al vele lange telefoongesprekken vooraf gegaan. Máxima kon zich niet goed meer voorstellen hoe Alexander eruit zag. "Ik moet zeggen, ik was zo zenuwachtig toen hij belde en ik opendeed. En daar was hij." Haar ouders vroegen aanvankelijk of een onafhankelijke vrouw als zij niet gek geworden was, om op iemand als Alexander verliefd te worden. Daarna moest het aan de ouders worden verteld. Willem-Alexander legde zijn moeder uit waarom hij niet mee kon gaan naar een conferentie. "Ik heb tegen mijn moeder gezegd: 'Ze heet Máxima. Ze is Argentijnse, woont in New York, en vertrouw op mij. Stel verder nu geen vragen'." En dat deed koningin Beatrix ook niet. Voor de eerste ontmoeting met Beatrix en Claus was Máxima ook zenuwachtig, maar uiteindelijk had ze niet het gevoel dat ze op 'examen' kwam.